ég skal reyna ég lofa því að reyna eða er kannski bannað að segja það er það hálfkák og sama og dauði þú veist hálfhikák skák og mát en ef ég segi að ég reyni að gera mitt besta nei þá verður allt brjálað en ef ég segi ég ætla að gera mitt besta og að þegar ég geri mitt besta að þá er ég að reyna já þá get ég lofað því og ég lofa að hugsa ekki um bankamenn á nærbrókum með bindi á höfðinu ég lofa því að fara ekki og dingla mér með þeim og lakkrísnum ég lofa því ég lofa því og ég skal reyna að hugsa bara um pétur og úlfinn á hádegi því annars fer illa og alltaf þegar ég ætla að sýna af mér glæfraskap þá stekkur stígvélaðikötturinn fram eins og robin hood og rænir viljanum stingur honum í hægra stígvélið og vélar mig í sjóinn að leita að dauðum marglyttum
Bækur á meðan ég hverf
Nú tók ég upp á því að skrásetja eitt og annað frá október 2023 þegar ég setti búslóðina í geymslu og fór á vetrarflakk. Þar á meðal skrásetti ég hvaða bækur ég væri að lesa og/eða hlusta á. Les allt í bland og margar bækur á sama tíma, kláraði þær ekki allar en samt flestar. Mjög lengi með sumar og eins og elding með aðrar, eins og gengur. Ein og ein er ég að lesa aftur, og jafnvel aftur og aftur. Samt frekar sjaldgæft. Er enn að lesa sumar. Þetta færir mér einhverja undarlega ró, yfirsýn, landslag sem fer í gegnum mig. Tek upp kíkinn og sé bátinn færast framhjá og hverfa inn í mistrið. Mér finnst allt vera að hverfa, aðallega ég sjálf. Kassinn með jólaskrautinu er til dæmis horfinn. Jólakúlurnar frá ömmu og afa og nostalgían. Gufaði bara upp í flutningum og ákvað þar með að sinn tími væri liðinn. Með skrásetningar áráttu skil ég eftir mig spor. Lestrarspor. Bý til járnbrautarteina í gegnum tímann á meðan ég skrifa, hverf, skrifa, hverf, les, hverf, les, er horfin til allrar hami...
Ummæli
alveg okkar fílósófía myndi ég segja