jájájá ég fékk blóm frá litlu skottunni og sú stóra bakaði dýrindis köku fyrir múttuna svo hún yrði feitari og sætari. þær eru nú alveg bestastar. en ég er bara algjör lumma sjálf. jájá ég veit að maður á ekki að tala svona. en get nú bara ekki annað. pirruð lumma í götóttum fötum og pirruð á fasteignamarkaði og brjáluð yfir mínu eigin sjálfstæði eða hvað eða hvað. finnst eins og augun á mér séu full af hvítum fjörusandi og fjúki. mikið er heimilið fallegt. mikið er veturinn langur. mikið bærast trén hæglega í frostinu. já það er nú meira hvað ég elska að elska svona og svona. hvað gerir maður við þetta pirr. peningapirr. æi og allt hitt pirrið líka sem borgar sig ekkert að minnast á. þá fara allir að grenja og allir hætt að baka úr eggjunum sínum og hænurnar fylla húsin af gaggi og á endanum verð ég að kaupa haglabyssu til að eiga eitthvað í matinn.
Bækur á meðan ég hverf
Nú tók ég upp á því að skrásetja eitt og annað frá október 2023 þegar ég setti búslóðina í geymslu og fór á vetrarflakk. Þar á meðal skrásetti ég hvaða bækur ég væri að lesa og/eða hlusta á. Les allt í bland og margar bækur á sama tíma, kláraði þær ekki allar en samt flestar. Mjög lengi með sumar og eins og elding með aðrar, eins og gengur. Ein og ein er ég að lesa aftur, og jafnvel aftur og aftur. Samt frekar sjaldgæft. Er enn að lesa sumar. Þetta færir mér einhverja undarlega ró, yfirsýn, landslag sem fer í gegnum mig. Tek upp kíkinn og sé bátinn færast framhjá og hverfa inn í mistrið. Mér finnst allt vera að hverfa, aðallega ég sjálf. Kassinn með jólaskrautinu er til dæmis horfinn. Jólakúlurnar frá ömmu og afa og nostalgían. Gufaði bara upp í flutningum og ákvað þar með að sinn tími væri liðinn. Með skrásetningar áráttu skil ég eftir mig spor. Lestrarspor. Bý til járnbrautarteina í gegnum tímann á meðan ég skrifa, hverf, skrifa, hverf, les, hverf, les, er horfin til allrar hami...
Ummæli