einu sinni var ég með svona samskonar síðu og þessa hér en þó ekki þessa hér og í raun alveg allt aðra síðu. hún var nú eitthvað undir merkjum matarsóda líkt og þessi græna hér en oftast var hún appelsínugul og þar var fía nokkur more for fender sem réð ríkjum. en síðan sú hún dó eins ágætt er um það sem fæðist. það er gott að það fái einhvern tíman að deyja þó því geti fylgt söknuður og jafn vel örvænting. en ég eyddi þessu öllu saman út og hún er því aðeins til í minninu mínu og í dag var ég minnt á það. já. og ég get ekki hugsað heila hugsun hér því þula litla æpir á mig alveg brjál. hún er búin með nektarínuna og hún æpir bara: nei nei nei nei....
Bækur á meðan ég hverf
Nú tók ég upp á því að skrásetja eitt og annað frá október 2023 þegar ég setti búslóðina í geymslu og fór á vetrarflakk. Þar á meðal skrásetti ég hvaða bækur ég væri að lesa og/eða hlusta á. Les allt í bland og margar bækur á sama tíma, kláraði þær ekki allar en samt flestar. Mjög lengi með sumar og eins og elding með aðrar, eins og gengur. Ein og ein er ég að lesa aftur, og jafnvel aftur og aftur. Samt frekar sjaldgæft. Er enn að lesa sumar. Þetta færir mér einhverja undarlega ró, yfirsýn, landslag sem fer í gegnum mig. Tek upp kíkinn og sé bátinn færast framhjá og hverfa inn í mistrið. Mér finnst allt vera að hverfa, aðallega ég sjálf. Kassinn með jólaskrautinu er til dæmis horfinn. Jólakúlurnar frá ömmu og afa og nostalgían. Gufaði bara upp í flutningum og ákvað þar með að sinn tími væri liðinn. Með skrásetningar áráttu skil ég eftir mig spor. Lestrarspor. Bý til járnbrautarteina í gegnum tímann á meðan ég skrifa, hverf, skrifa, hverf, les, hverf, les, er horfin til allrar hami...
Ummæli