ég er að reyna að byrja að skrifa eitthvað svona blogg aftur og finnst það heldur beyglað. verð þess vegna að reyna að rita úr mér beyglaðan rembing. jóga hjálpar mér alveg núna. þetta er ekkert tími fyrir fíublóm að athafna sig. þetta myrkur gleypir mig í sig og segir: sittu já sittu eða ég læt þig þrífa meiri þvott. huhhh...eins og það sé ekki þvottur hvort sem er að þrífa alla þessa daga. hvaða kaffidrykkjurugl er þetta annars seint á kvöldin. þykist stundum vera yfir óþverra hafin og þess vegna geti ég alveg svamlað í sollinum. að það bíti bara ekkert á heilagleikanum sem umlyki mig. nei búllllarri ég bara er stödd í stefnuleysinu og finn ekki hvar stefnumótið við sjálfan mig átti að eiga sér stað.
Bækur á meðan ég hverf
Nú tók ég upp á því að skrásetja eitt og annað frá október 2023 þegar ég setti búslóðina í geymslu og fór á vetrarflakk. Þar á meðal skrásetti ég hvaða bækur ég væri að lesa og/eða hlusta á. Les allt í bland og margar bækur á sama tíma, kláraði þær ekki allar en samt flestar. Mjög lengi með sumar og eins og elding með aðrar, eins og gengur. Ein og ein er ég að lesa aftur, og jafnvel aftur og aftur. Samt frekar sjaldgæft. Er enn að lesa sumar. Þetta færir mér einhverja undarlega ró, yfirsýn, landslag sem fer í gegnum mig. Tek upp kíkinn og sé bátinn færast framhjá og hverfa inn í mistrið. Mér finnst allt vera að hverfa, aðallega ég sjálf. Kassinn með jólaskrautinu er til dæmis horfinn. Jólakúlurnar frá ömmu og afa og nostalgían. Gufaði bara upp í flutningum og ákvað þar með að sinn tími væri liðinn. Með skrásetningar áráttu skil ég eftir mig spor. Lestrarspor. Bý til járnbrautarteina í gegnum tímann á meðan ég skrifa, hverf, skrifa, hverf, les, hverf, les, er horfin til allrar hami...
Ummæli