Luce Irigary - ég er forvitin í hana. Hef ekkert lesið hana en langar að já hm...langar að finna þetta þarna JÁ. Veit ekki hvort ég finni það þar. Ég er villuráfandi í þessu öllu saman. Held ég þurfi að fara að vinna við að mála handriði. Svona gömul handriði í stórum hættulegum stigum. Hugsa kannski um Three faces of Eve á meðan ég horfi niður eftir tignarlegum stiganum. Kannski ég vinnist aðeins meir hér og hökti mér svo af stað heim á leið. Baki þar brauð og knúsist í stúlkum tveim. Bæ.

Ummæli

Hel sagði…
en hún er svakalegur feministi, passaðu þig!

nei þetta eru skemmtilegar pælingar, svona ..kyn..leg...ar
5:19 e.h.
Fía Fender sagði…
i know. held hún sé kúl sú kvensa. en er að kíkja í hann merleau-ponty barasta. irigary bíður betri tíma.
6:09 e.h.
Skrifa ummæli

Vinsælar færslur af þessu bloggi

Bækur á meðan ég hverf

Mynd
Nú tók ég upp á því að skrásetja eitt og annað frá október 2023 þegar ég setti búslóðina í geymslu og fór á vetrarflakk. Þar á meðal skrásetti ég hvaða bækur ég væri að lesa og/eða hlusta á. Les allt í bland og margar bækur á sama tíma, kláraði þær ekki allar en samt flestar. Mjög lengi með sumar og eins og elding með aðrar, eins og gengur. Ein og ein er ég að lesa aftur, og jafnvel aftur og aftur. Samt frekar sjaldgæft. Er enn að lesa sumar.  Þetta færir mér einhverja undarlega ró, yfirsýn, landslag sem fer í gegnum mig. Tek upp kíkinn og sé bátinn færast framhjá og hverfa inn í mistrið. Mér finnst allt vera að hverfa, aðallega ég sjálf. Kassinn með jólaskrautinu er til dæmis horfinn. Jólakúlurnar frá ömmu og afa og nostalgían. Gufaði bara upp í flutningum og ákvað þar með að sinn tími væri liðinn. Með skrásetningar áráttu skil ég eftir mig spor. Lestrarspor. Bý til járnbrautarteina í gegnum tímann á meðan ég skrifa, hverf, skrifa, hverf, les, hverf, les, er horfin til allrar hami...
Lesa meira
Mynd
Jæja... Febrúar hefur verið bíómánuður mikill - og hef ég nú nýlega séð: Skoppu og skrítlu Refurinn og barnið Sólskinsdrengurinn Vicky, Cristina, Barcelona Benjamin Button jú og svo fór ég einu sinni í leikhús: Rústað Held að Woody Allen hafi verið mér mest að skapi af þessari súpu - jamm er í svona stuði þessa dagana, gæti barasta skellt mér í bíó á hverjum degi - beint eftir vinnu, hreiðrað um mig í myrkum sal með sjálfri mér, skáldskapnum á tjaldinu og poppkorninu kannski ég skelli mér á Revolutionary Road eftir vinnu í dag...hmmm hvur veit En það sem af er degi hef ég verið óvenju aktív farið í morgunte á Mokka, í Kramhúsið að horfa á fiðrildi flögra og fengið að flögra aðeins með, borðað slakt salat á Horninu, ráfað um bókabúð, tjekkað á Alfreð Flóka á Listasafninu, rölt um bæinn með góðu fólki og farið í vinnunna... svei mér þá - þetta hljómar barasta eins og heil vika og dagurinn er rétt hálfnaður give me things that don´t get lost syng ég nú bara með honum Neil Young og fletti...
Lesa meira