"í dögun hvarf hún innum aðrar dyr"
fallegir dagar og mig órar ekki fyrir því sem gerist fyrirgefið mér feimnina ég fagna þér alveg orðlaus af ást
Færslur
Guð gef mér gleði...
Sumarið er komið. Það á alltaf eitthvað gerast á sumrin. Gleðin tekur völdin. Eða þú veist ég hef ákveðnar hugmyndir í kollinum um sjávarsíðu, sand, berfætlinga og frelsi. Þetta tengist allt sumrinu. En mikið ósköp er það nú gott að sumarið sé ákkúrat NÚNA. Ég ætla að fara í frí. Fljúga, dansa, lesa, skokka, synda, tala, þegja, kyssa, knúsa, hlægja - gvuuuð hlægja á að koma fyrst. Fyrst hlægja já. Ha ha ha. Guð gef mér gleði svo ég geti skemmt mér og dansað og hlegið með þér og mér og öllum hinum. Ég er að laga te. Te í hálsinn minn. Te í hjartað mitt. Te í hausinn minn. Turninn kemur í sífellu upp. Ég fagna hreinsun frá blessuðum Turninum mínum. Ég stekk út úr Turninum. Hlægjandi. hahahahah.... Ertu nokkuð að missa það? Spyr röddin í hausnum mínum. Nei rödd nei - ég er að sleppa því lausu. Hafðu það ástin mín - hafðu það.
Af gefnu tilefni læði ég hér inn lokaerindi í ljóði eftir Sigfús Daðason, Síðustu bjartsýnisljóð: Hrós á því skilið sá sem segir: "ég hef ekki ævinlega kjark til að hugsa um morgundaginn", vegsömum grandvarleik og vizku þess manns! En engu að síður: engu að síður kann hann að ganga ótrauður út í morguninn eftir þvílíka nótt.