mér tókst að brenna stóra bleika mynd af marilyn monroe sem var í hvítum ramma á vegg í miðri íbúð og stuttu síðar læsti ég litlu dóttur mína inni og sjálfan mig úti tensjón sú stutta er þó þekkt fyrir einstak jafnaðargeð og fannst þetta alveg óskaplega skemmtilegur leikur sem betur fer og náðum við með miklu brasi að koma lyklinum undir útirdyrahurðina og lauma honum af kyppunni - hún er algjör snillingur ég lá á gólfinu með kertaljós þar sem rafmagnið er farið af ganginum og þar með af útidyrabjöllunni og þetta hafðist þegar ég loks gat opnað inn þá stóð skottan dansandi og kallaði með tilþrifum og útbreiddan faðminn: ó mamma mikið ertu dugleg!!! stóra yndið skokkaði út í ísbúðina eftir svaðilfarir vorar við fengum okkur því ís og heita sósu og horfðum á korní ástarræmu fyrir fallegu fjölskylduna í sviðalyktinni
Vinsælar færslur af þessu bloggi
allt skrifstuð sem einhvern tíman hrjáði mig er horfið - líklegast for gúd svo að unglingaljóðrænan sem bjó í skúffunum er gufuð upp. hún hefur líklegast keypt sér nýja gönguskó og farið á hálendið og sleppt skúffufagurfræðinni þar lausri eins og aska nýlátinnar (tja eða löngu látinnar). eftir stendur bara náttúra og raunveruleiki. en ég bý svo vel að því í dag að hafa marínerað kjúkling yfir nóttina sem og bakað dýrindis muffinskökur (sykur, hveiti og mjólkur lausar nota bene). þannig að sunnudagssteikin blessuð var framreidd í hádeginu og svo var arkað um í þessum djeskotans kulda og aftur heim að borða ananasmúffurnar góðu. annars leiðist mér margt og er full af gremju. þurfti bara að skrifta því hér niður á galgopans alnetið. og þá er það komið. og já það verður gott þegar þessi mánuður verður búiinn. andskoti mörgu áorkað - skulum við vona - þegar 1. apríl rennur í hlað. jájá núið bla bla bla - sama er mér.
Madrigal
Madrigal Ég erfði dimman skóg þangað sem ég fer sjaldan. En sá dagur kemur þegar dauðir og lifendur skipta um stað. Þá fer skógurinn á hreyfingu. Við erum ekki án vonar. Alvarlegustu glæpir upp- lýsast aldrei þrátt fyrir viðleitni margra lögreglumanna. Á sama hátt er einhvers staðar í lífi okkar mikill óupplýstur kærleikur. Ég erfði dimman skóg en í dag geng ég í öðrum skógi, og hann er bjartur. Allt sem lifir syngur, hlykkjast, iðar og skríður! Það er vor og loftið ákaflega sterkt. Ég hef próf úr háskóla gleymsk- unnar og er jafn tómhentur og skyrtan á þvottasnúrunni. Tomas Tranströmer

Ummæli
fagurfræðin svífandi