I lay down by the river
The shadows moved across me, inch by inch
And all that I heard
Was the war between the water and the bridge
Turn to me, turn to me, turn to me
Turn and drink of me
Or look away, look away, look away
And never more think of me

Carry me
Carry me

I heard the many voices
Speaking to me from the depths below
This ancient wound
This catacomb
Beneath the whited snow
Come to me, come to me, come to me
Come and drink of me
Or turn away, turn away, turn away
And never more think of me

Carry me
Carry me away

Who will lay down their hammer?
Who will put up their sword?
And pause to see
The mystery
Of the Word

Carry me
Carry me
Carry me
Carry me away
Carry me
Carry me
Carry me
Carry me away

Ummæli

krumma sagði…
oooooohhh ég get hlustað á þetta endalaust, svo fallegt
9:12 f.h.
Fía Fender sagði…
já þetta er alveg eitt af þessum lögum sem fara aldrei úr hjartanu - lag og texti
1:17 e.h.
Skrifa ummæli

Vinsælar færslur af þessu bloggi

mér tókst að brenna stóra bleika mynd af marilyn monroe sem var í hvítum ramma á vegg í miðri íbúð og stuttu síðar læsti ég litlu dóttur mína inni og sjálfan mig úti tensjón sú stutta er þó þekkt fyrir einstak jafnaðargeð og fannst þetta alveg óskaplega skemmtilegur leikur sem betur fer og náðum við með miklu brasi að koma lyklinum undir útirdyrahurðina og lauma honum af kyppunni - hún er algjör snillingur ég lá á gólfinu með kertaljós þar sem rafmagnið er farið af ganginum og þar með af útidyrabjöllunni og þetta hafðist þegar ég loks gat opnað inn þá stóð skottan dansandi og kallaði með tilþrifum og útbreiddan faðminn: ó mamma mikið ertu dugleg!!! stóra yndið skokkaði út í ísbúðina eftir svaðilfarir vorar við fengum okkur því ís og heita sósu og horfðum á korní ástarræmu fyrir fallegu fjölskylduna í sviðalyktinni
Lesa meira
allt skrifstuð sem einhvern tíman hrjáði mig er horfið - líklegast for gúd svo að unglingaljóðrænan sem bjó í skúffunum er gufuð upp. hún hefur líklegast keypt sér nýja gönguskó og farið á hálendið og sleppt skúffufagurfræðinni þar lausri eins og aska nýlátinnar (tja eða löngu látinnar). eftir stendur bara náttúra og raunveruleiki. en ég bý svo vel að því í dag að hafa marínerað kjúkling yfir nóttina sem og bakað dýrindis muffinskökur (sykur, hveiti og mjólkur lausar nota bene). þannig að sunnudagssteikin blessuð var framreidd í hádeginu og svo var arkað um í þessum djeskotans kulda og aftur heim að borða ananasmúffurnar góðu. annars leiðist mér margt og er full af gremju. þurfti bara að skrifta því hér niður á galgopans alnetið. og þá er það komið. og já það verður gott þegar þessi mánuður verður búiinn. andskoti mörgu áorkað - skulum við vona - þegar 1. apríl rennur í hlað. jájá núið bla bla bla - sama er mér.
Lesa meira