Ég fann lítinn loftbelg grafinn í jörðu. Með mold undir nöglum og moldug hné steig ég upp í uppgröftinn sem vildi ekki takast á loft en stóð þó reisulegur upp úr moldinni og vel sjáanlegur. Gulleitur belgurinn var orðinn eins og brúnleit appelsína. Veðrunin svo fallega jarðbundin. Ekki nema von að hann takist ekki á loft. Veit heldur ekki hvert ég hefði átt að fara í loftbelg annað en hringferð um sjálfan mig.
mér tókst að brenna stóra bleika mynd af marilyn monroe sem var í hvítum ramma á vegg í miðri íbúð og stuttu síðar læsti ég litlu dóttur mína inni og sjálfan mig úti tensjón sú stutta er þó þekkt fyrir einstak jafnaðargeð og fannst þetta alveg óskaplega skemmtilegur leikur sem betur fer og náðum við með miklu brasi að koma lyklinum undir útirdyrahurðina og lauma honum af kyppunni - hún er algjör snillingur ég lá á gólfinu með kertaljós þar sem rafmagnið er farið af ganginum og þar með af útidyrabjöllunni og þetta hafðist þegar ég loks gat opnað inn þá stóð skottan dansandi og kallaði með tilþrifum og útbreiddan faðminn: ó mamma mikið ertu dugleg!!! stóra yndið skokkaði út í ísbúðina eftir svaðilfarir vorar við fengum okkur því ís og heita sósu og horfðum á korní ástarræmu fyrir fallegu fjölskylduna í sviðalyktinni
Ummæli